Yargıtay’dan ‘yıllık izin’ kararı

Yargıtay’dan ‘yıllık izin’ kararı

Dört yıldır çalıştığı iş yerinden kayınbiraderinin düğününe katılmak için bir hafta yıllık müsaade talep eden personel, bu isteğini patron temsilcisine kelamlı olarak bildirip müsaadeye ayrıldı. Müsaade dönüşü iş yerine giden personel hakkında 3 gün üst üste devamsızlık tutanağı tutuldu, tazminat ödenmeden kovuldu.

İş Mahkemesi’nin kapısını çalan mağdur emekçi, müsaade alarak yakınının düğününe gittiğini söyledi. Tam 4 yıldır lojistik şefi olarak çalıştığını, kayınbiraderinin düğün merasimi sebebi ile yıllık müsaadesinin bir kısmını kullanmak istediğini iki ay öncesinden gerek kelamlı ve gerekse de yazılı olarak patrona bildirdiğini öne sürdü. Yıllık müsaadesinin bitimini müteakip gittiği iş yerinden kovulduğunu anlatan davacı personel, çalıştığı periyot boyunca mesai parasının eksik ödendiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatıyla resmi tatil alacaklarının ödenmesini talep etti.

Davalı patron ise davacının iş akdinin mazeretsiz devamsızlık sebebi ile feshedildiğini, şirkette çalışma sisteminin haftalık çalışma mühletini aşmayacak biçimde düzenlenmiş olduğunu, bu sebeple şirkette fazla çalışma yapılmadığını lisana getirdi. Mahkeme, davanın kısmen kabulüne karar verdi. Kararı davalı patron temyiz edince devreye Yargıtay 9. Hukuk Dairesi girdi.

Yargıtay kararında 4857 sayılı İş Kanunu’ndaki ‘işçinin patrondan müsaade almaksızın yahut haklı bir sebebe dayanmaksızın gerisi gerisine iki işgünü yahut bir ay içinde iki kez rastgele bir tatil gününden sonraki iş günü veyahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi halinde patronun haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır’ kararına dikkat çekildi.

PATRON HAKLI BULUNDU

Davacı çalışanın yıllık müsaade aldığını sav ettiğinin vurgulandığı kararda şu tabirlere yer verildi:

“Davacı, yakınının düğünü sebebi ile patrondan yazılı ve kelamlı müsaade alarak bir hafta boyunca iş yerine gitmediğini argüman etmiş, davalı ise davacının 3 gün üst üste devamsızlık yaptığını, haklı bir mazeret bildirmediğini ve bu sebeple iş akdinin haklı sebeple feshedildiğini savunmuştur. Evrakta davacı hakkında düzenlenmiş devamsızlık tutanakları bulunmaktadır. Davalı, ihtarname ile davacıdan işe gelmesini önleyecek haklı bir sebebin olması halinde bunu belgeleyecek remi bir evrakın 3 gün içinde davalı şirkete ibrazını, aksi halde kabul edilir bir mazeretle işe gelmediğinin anlaşılması halinde iş akdinin İş Kanunu’nun 25/ıı (g) hususuna nazaran bildirimsiz ve tazminatsız olarak feshedileceğini bildirmiştir.

Davacı, davalı ihtarnamesine verdiği karşılıkta belirtilen tarihlerde yakınının düğüne gittiğini ve bu hususu da daha evvel patrona bildirdiğini, düğün sonrası işe başladığını ve ağır hakaret ve küfürlerle kovulduğunu belirtmiştir. Bunun üzerine davalı tarafından davacıya gönderilen ihtarname ile davacının argümanlarının gerçek olmadığı ve iş akdinin devamsızlık sebebi feshedildiğinin bildirildiği anlaşılmıştır. Her ne kadar davacı, devamsızlık yapıldığı belirtilen tarihler için patrondan müsaade aldığını argüman etmişse de evrakta davacının patrondan müsaade aldığını gösteren bir evrak bulunmamaktadır.

Ayrıyeten davacı şahitleri da davacı argümanlarını destekleyen bir beyanda bulunmamışlardır. Bu hali ile davacının devamsızlık yaptığı sabit olup patronun feshi haklı sebebe dayandığından kıdem ve ihbar tazminatının reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi kusurludur. Mahkeme kararının bozulmasına oy birliği ile karar verilmiştir.”

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir